To materiał do artykułu o raporcie audytu strony dla klienta. Są tu trzy puste szablony i jeden wypełniony raport dla sklepu, który nie istnieje. Wszystko tu służy do nauki i pracy, a dane w przykładzie są wymyślone.
Szablony do skopiowania
| Szablon | Co w nim wpiszesz |
|---|---|
| Szablon raportu | Zakres, podsumowanie dla klienta, metody, rejestr ustaleń, plan napraw, ograniczenia i historię wersji |
| Karta ustalenia | Jeden problem: obserwację, dowód, hipotezę przyczyny, skutek, właściciela i warunek odbioru |
| Retest i odbiór | Warunki przed poprawką i po niej, wynik techniczny i osobno decyzję klienta |
Tabela przewijana poziomo.
Każdy szablon jest w Markdownie, więc wkleisz go do dokumentu, wiki albo zgłoszenia.
Wypełniony przykład
Fikcyjny raport dla „Sklepu Przykład” otworzysz w przeglądarce albo pobierzesz jako Markdown. Ma dwa ustalenia, osiem wystąpień na sześciu stronach i zero zweryfikowanych poprawek, bo retestu jeszcze nie było. Dobrze widać na nim różnicę między „wdrożono” a „sprawdzono, że działa”.
Dane przykładu w JSON pokazują te same liczby w formie danych, żebyś mógł sprawdzić, jak policzyłem wystąpienia i strony. To szkic do nauki, a nie format importu do Insight ani eksport z prawdziwego audytu.
Jak z nich korzystać
Skopiuj szablony do miejsca, do którego dostęp ma tylko twój zespół i klient, i wypełnij je danymi ze swojego zlecenia. „Nie badano” zmieniaj dopiero po badaniu, a „zweryfikowano” dopiero po reteście z dowodem.
Wypełnionych kart z danymi klienta nie wrzucaj do publicznego katalogu. Tag noindex chowa stronę przed wyszukiwarką, ale każdy, kto ma link, i tak ją otworzy, więc sposób przekazania, listę odbiorców i czas przechowywania ustal z klientem.