Self-referencing hreflang
Każda wersja powinna deklarować siebie oraz pozostałe wersje. Brak self-reference to brak w adnotacjach do poprawy; nie wystarcza jednak do stwierdzenia, że Google odrzucił cały klaster.
To jedna z najczęstszych pomyłek: zespoły deklarują tylko „inne” wersje, zakładając, że bieżąca jest oczywista. Nie jest — adnotacje opisują cały zbiór, a nie relację „stąd tam”.
<link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://example.com/pl/cennik">
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/pricing">
<link rel="alternate" hreflang="de" href="https://example.com/de/preise">
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/pricing">Return tags — odesłania zwrotne
Adnotacje muszą być wzajemne. Jeśli strona A wskazuje na B jako wersję angielską, to B musi wskazywać z powrotem na A jako wersję polską. Brak odesłania zwrotnego (return tag) sprawia, że deklaracja jest jednostronna i zostaje pominięta.
Wzajemność jest zabezpieczeniem przed przejęciem: bez niej dowolna domena mogłaby zadeklarować się jako wersja językowa cudzej strony.
Status HTTP, indeksowalność i canonical
Sprawdzaj osobno: pełny URL, odpowiedź HTTP 200, brak noindex, dostęp dla robota, zgodność canonicala i odesłanie zwrotne. Strona z noindex może zwracać 200. Przekierowanie i 404 to inny problem niż wyłączenie indeksowania; oceniaj konkretne relacje, nie zakładaj awarii całego zestawu.
Adresy w hreflang powinny też zgadzać się z canonicalami. Każda wersja językowa deklaruje self-referencing canonical na siebie; kanonikalizowanie wersji językowych do jednego adresu kasuje sens hreflang.
x-default
x-default wskazuje stronę dla użytkowników, których język lub region nie pasuje do żadnej zadeklarowanej wersji — na przykład selektor języka albo wersję międzynarodową. Jest opcjonalny, ale przydatny, gdy prowadzisz kilka wersji regionalnych jednego języka.
Czego hreflang nie robi
Hreflang nie jest sygnałem rankingowym i nie podnosi pozycji. Nie konsoliduje też sygnałów między wersjami tak jak canonical — każda wersja rankuje samodzielnie. Zadaniem hreflang jest wyłącznie podmiana wyniku na właściwą wersję dla danego odbiorcy.
Hreflang nie wymusza również indeksowania. Strona z noindex nie zacznie się indeksować dlatego, że jest wskazana w adnotacji.
Jak dziś zweryfikować hreflang
Pobierz adnotacje z HTML, nagłówków lub sitemapy i porównaj obie strony każdej pary językowej crawlerem albo ręcznie. URL Inspection pomaga sprawdzić pobranie, indeksowanie i canonical; nie jest dedykowanym walidatorem hreflang.
Link: <https://example.com/pl/raport.pdf>; rel="alternate"; hreflang="pl",
<https://example.com/report.pdf>; rel="alternate"; hreflang="en"Każda wersja powinna deklarować siebie oraz pozostałe wersje. Brak self-reference to brak w adnotacjach do poprawy; nie wystarcza jednak do stwierdzenia, że Google odrzucił cały klaster.
Nie. Hreflang nie jest sygnałem rankingowym. Pomaga podmienić wynik na wersję właściwą dla języka lub regionu odbiorcy, ale nie podnosi pozycji ani nie konsoliduje sygnałów między wersjami.
Sprawdzaj osobno: pełny URL, odpowiedź HTTP 200, brak noindex, dostęp dla robota, zgodność canonicala i odesłanie zwrotne. Strona z noindex może zwracać 200. Przekierowanie i 404 to inny problem niż wyłączenie indeksowania; oceniaj konkretne relacje, nie zakładaj awarii całego zestawu.
Nie. Atrybut lang w znaczniku <html> opisuje język bieżącego dokumentu i jest wymogiem dostępności. Hreflang mapuje relacje między osobnymi adresami wersji językowych. Te sygnały się uzupełniają, ale nie zastępują.
Pobierz adnotacje z HTML, nagłówków lub sitemapy i porównaj obie strony każdej pary językowej crawlerem albo ręcznie. URL Inspection pomaga sprawdzić pobranie, indeksowanie i canonical; nie jest dedykowanym walidatorem hreflang.
Źródła i dalsza lektura
- Google Search Central — Zlokalizowane wersje strony dokumentacja
- RFC 8288 — Web Linking standard
- BCP 47 — Tags for Identifying Languages standard