Google dalej trzyma w indeksie /tools/obfuscator z cometweb.io jako osobną stronę z własnym canonical, choć pod koniec sierpnia odwróciłem kierunek przekierowania między dwiema wersjami adresu narzędzia i ten adres odpowiada teraz przekierowaniem 301. Googlebot był tam ostatnio dwa dni przed zmianą i od tamtej pory nie wrócił. Przy wyborze „canonical czy przekierowanie 301” Google stawia przekierowanie na pierwszym miejscu wśród sygnałów kanoniczności, ale liczy je dopiero wtedy, gdy je zobaczy.
Sprawdziłem też oba sygnały na 471 serwisach z listy Tranco, od światowej pierwszej dziesiątki tysięcy po średnio popularne i polskie domeny. W 82 z nich, czyli mniej więcej w co szóstym, strona główna odpowiadała pod drugim adresem bez przekierowania, a tylko w 17 każda kopia miała canonical wskazujący wersję główną. Dane i skrypty są w pakiecie badania. Niżej pokażę, kiedy wybrać które rozwiązanie i jak sprawdzić własną stronę.
Co robi canonical, a co przekierowanie 301
Canonical to linia w sekcji <head> twojej strony, która wskazuje preferowany adres dla treści dostępnej pod kilkoma adresami. Przekierowanie 301 na stałe odsyła każdego odwiedzającego i każdego robota z jednego adresu na drugi. Canonical zostawia obie strony dostępne i prosi wyszukiwarkę, żeby pokazywała jedną z nich. Przekierowanie 301 usuwa stary adres z serwisu, więc ludzie i roboty trafiają już tylko na nowy.
Fraza „canonical redirect” ma w wynikach wyszukiwania drugie znaczenie. Tak nazywa się też przekierowanie, które sprowadza warianty adresu (http, www, brak ukośnika) do jednej wybranej formy. WordPress robi dokładnie to wbudowaną funkcją redirect_canonical().
Oba znaczenia spotykają się w jednym miejscu, bo canonical na stronie powinien wskazywać ten sam adres, do którego prowadzą przekierowania. Jeśli potrzebujesz samej definicji tagu, znajdziesz ją w haśle słownika czym jest canonical URL.
| Canonical | Przekierowanie 301 | |
|---|---|---|
| Co widzi odwiedzający | stronę, o którą prosił | nowy adres |
| Stary adres dalej działa | tak | nie, przekierowuje |
| Jak traktuje to Google | silny sygnał | silny sygnał, wymieniony jako pierwszy |
| Kiedy Google się o tym dowiaduje | gdy pobierze duplikat | gdy ponownie pobierze stary adres |
| Działa dla PDF-ów i obrazów | tylko jako nagłówek HTTP | tak |
| Łatwo cofnąć | tak | tak, ale pamięć podręczna i linki je pamiętają |
Za którym sygnałem idzie Google, gdy canonical i przekierowanie się kłócą
Google sam wybiera stronę kanoniczną i mówi to wprost w przewodniku o kanonizacji adresów, gdzie wskazanie preferencji to „wskazówka, a nie reguła”. W przewodniku o łączeniu zduplikowanych adresów Google układa metody według siły. Przekierowania są na pierwszym miejscu, a rel="canonical" na drugim, oba jako silne sygnały, zaś sitemapa na końcu jako sygnał słaby. Google woli też HTTPS od HTTP jako wersję kanoniczną, chyba że inne sygnały mówią coś innego.
Działające przekierowanie 301 zwykle więc wygrywa. Gdy przekierujesz adres, Google w ogóle nie może pobrać starej strony, więc nie zostaje na niej żaden tag, który mógłby się z czymś kłócić. Inaczej jest z przekierowaniami tymczasowymi (302 i 307), bo według przewodnika Google o przekierowaniach nie traktuje ich jako sygnału, że cel ma być stroną kanoniczną.
Haczyk tkwi w czasie, a moja strona dobrze to pokazuje. Pierwotnie /tools/code-obfuscator przekierowywał na /tools/obfuscator, a potem odwróciłem kierunek. Search Console nadal pokazuje /tools/obfuscator, czyli adres, który teraz przekierowuje, jako przesłany i zindeksowany, a adres kanoniczny wybrany przez Google to on sam, bo ostatnie pobranie było przed zmianą. Błędem nie było samo przekierowanie. Odwróciłem kierunek istniejącego przekierowania i nie zrobiłem nic, żeby Googlebot wrócił, a przekierowanie liczy się dopiero od dnia, w którym Google je zobaczy.
Po zmianie przekierowania możesz skrócić to czekanie na trzy sposoby. Sprawdź stary adres narzędziem do sprawdzania adresów URL i kliknij „Poproś o zindeksowanie”, bo tak według pomocy Search Console prosi się Google o pobranie pojedynczego adresu. Popraw linki wewnętrzne i tagi canonical, żeby wskazywały wyłącznie nowy adres. Potem prześlij sitemapę z nowymi adresami, jak radzi przewodnik Google o przenoszeniu witryny, i po kilku tygodniach sprawdź stary adres jeszcze raz, czy pojawia się już jako strona zawierająca przekierowanie.
Dokumentacja Google dodaje jedną zasadę, która znaczy więcej niż sam ranking, czyli żeby nie wskazywać różnych adresów jako kanonicznych różnymi metodami. Canonical, przekierowanie i wpis w sitemapie, które pokazują trzy różne kierunki, zmuszają Google do zgadywania.
Użyj 301, gdy stary adres ma zniknąć, a canonical, gdy oba muszą zostać
Decyduję jednym pytaniem. Jeśli nikt nie powinien już trafić na stary adres, przekieruj go. Jeśli oba adresy mają coś do zrobienia, zostaw oba i dodaj canonical.
Przekierowanie 301 sprawdzi się tu:
- przeniesienie strony pod nowy slug, połączenie dwóch artykułów w jeden albo wycofanie produktu, który ma jasnego następcę;
- wymuszenie jednej wersji domeny: https oraz albo www, albo goła domena;
- migracja serwisu, przy której przewodnik Google o przenosinach prosi o utrzymanie przekierowań co najmniej rok.
Canonical sprawdzi się tu:
- adresy z parametrami śledzenia albo sortowania, takie jak
?utm_source=newsletterczy?sort=price; - ten sam produkt w dwóch kategoriach pod dwiema ścieżkami;
- wersja do druku albo AMP artykułu oraz treść, którą publikujesz ponownie w innej domenie.
Dwóch rozwiązań bym unikał. Canonical z usuniętego produktu na kategorię to zły pomysł, bo te strony nie są duplikatami i Google może po prostu zignorować tag. Przekierowanie na adresach filtrów jest równie złe, bo psuje filtr każdemu, kto z niego korzysta. Uważaj też na masowe przekierowanie wycofanych produktów na jedną kategorię, bo przewodnik Google o przenoszeniu witryny ostrzega, że wiele adresów skierowanych na jeden niepasujący cel może zostać uznanych za soft 404, czyli pustą stronę udającą działającą.
Canonical, 301, noindex czy robots.txt: jedna tabela decyzji
Obok canonical i 301 masz jeszcze noindex i robots.txt, a w audytach często widzę je tam, gdzie pasowałby canonical. Wybieram, odpowiadając na trzy pytania: czy człowiek ma widzieć stronę, czy ma ona być w indeksie i czy robot w ogóle musi ją pobierać.
| Rozwiązanie | Odwiedzający widzi stronę | Strona w indeksie | Sygnały idą na inny adres | Typowe użycie |
|---|---|---|---|---|
| przekierowanie 301 | nie | nie, zastępuje ją cel | tak, najsilniej | zmiana adresu, połączenie stron, migracja |
| canonical | tak | zwykle nie, indeksowany jest cel | tak, jako wskazówka | parametry, warianty, syndykacja |
noindex | tak | nie | nie | koszyk, strona podziękowania |
| blokada w robots.txt | tak | może trafić do indeksu bez opisu | nie | filtry i wyszukiwarka wewnętrzna, gdy chcesz oszczędzić skanowanie |
Najczęstszy błąd z tej tabeli to blokada w robots.txt na stronie, która ma canonical albo noindex. Robot zatrzymuje się na blokadzie, więc oba sygnały zostają dla niego niewidoczne, a Google w przewodniku o łączeniu duplikatów wprost odradza używanie robots.txt do kanonizacji.
Co szósty sprawdzony serwis zostawia drugą kopię strony głównej
W większości sprawdzonych serwisów przekierowania już załatwiają sprawę, a canonical tylko powtarza to, co mówią. Ale mniej więcej w co szóstym sprawdzonym serwisie ta sama strona główna odpowiadała jeszcze pod drugim adresem, zwykle w wersji z www albo po http, bez żadnego przekierowania.
To dokładnie sytuacja, dla której canonical istnieje, czyli duplikat, którego nie usunięto. Tag wyłapał go tylko w niewielkiej części tych serwisów. Większość nie miała canonical nigdzie na stronie głównej, a kilka miało canonical, który na każdej kopii wskazywał ją samą.
Tej ostatniej grupy warto wypatrywać na własnej stronie. Szablon, który buduje canonical z adresu wpisanego w przeglądarkę, zawsze „zgadza się” ze stroną, więc każdy audyt pojedynczego adresu przechodzi. Ale otwórz obok siebie wersję z www i bez, a każda z nich ogłosi się oryginałem, co nic Google nie mówi. Wpisz domenę i protokół na stałe w szablonie canonical, a przekierowanie i tak dodaj.
Canonical wskazujący przekierowanie zwykle ma zły host
Ostrzeżenie z audytu „canonical points to redirect” oznacza, że tag wskazuje adres, który odpowiada przekierowaniem 3xx. W mojej próbie zdarzało się to rzadko, mniej więcej na co pięćdziesiątej stronie z canonical (rozbicie jest w pakiecie). Ale problem siedzi w szablonie, więc w większości dotkniętych serwisów powtarzał się na kilku sprawdzonych stronach.
Na 13 z tych 16 stron przekierowanie prowadziło prosto z powrotem na stronę z tym tagiem. Tag mówi „oryginał to http://example.com/”, serwer odpowiada „przeniesione na https://www.example.com/”, a Google dostaje od jednej strony dwie opinie. Taki układ wskazuje na adres bazowy w CMS-ie albo wtyczce SEO, który przestał pasować do hosta i formatu, na które przekierowuje serwer.
Naprawa to jedno ustawienie, więc warto ją zrobić, nawet jeśli Google zwykle sam się domyśla. Wskaż w canonical adres końcowy, czyli ten, który odpowiada 200, i sprawdź go narzędziem do sprawdzania canonical. Znalazłem też kilka canonical wskazujących strony z błędem 404, a naprawa jest tam taka sama: wskaż działającą stronę.
Pięć błędów, przez które Google pomija canonical
Google traktuje canonical jako wskazówkę, więc gdy coś się nie zgadza, wybiera stronę kanoniczną sam. Te pięć przyczyn opisuje jego blog dla webmasterów i przewodnik o rozwiązywaniu problemów z kanonizacją:
- Kilka tagów canonical na jednej stronie, na przykład jeden z motywu i drugi z wtyczki SEO, a wtedy Google najpewniej pominie wszystkie.
- Canonical w
<body>zamiast w<head>, zwykle przez skrypt, który wstawia tag za późno, albo błąd HTML, który zamyka<head>przed czasem. - Canonical wskazujący stronę z
noindex, z błędem 404 albo z przekierowaniem, czyli oryginał, którego nie ma w indeksie. - Adres względny albo literówka w hoście, dlatego zawsze wpisuj pełny adres z protokołem.
- Canonical niezgodny z resztą sygnałów, gdy linki wewnętrzne albo sitemapa wskazują inny adres niż tag.
Sitemapa to trzeci sygnał, który często mówi co innego
Sitemapa to najsłabszy z trzech sygnałów i najłatwiej o niej zapomnieć po dodaniu przekierowań. W ponad jednej czwartej sprawdzonych sitemap przynajmniej jeden adres z małej losowej próbki przekierowywał albo miał canonical wskazujący gdzie indziej. Jeden taki adres ci nie zaszkodzi, ale sitemapa pełna takich adresów ciągle mówi Google, że twoje stare adresy nadal się liczą.
Po każdej przeprowadzce wygeneruj sitemapę wyłącznie z adresów końcowych, a to samo sprzątanie dla linków opisuję w poradniku o naprawie łańcuchów przekierowań.
Jak sprawdzić canonical i przekierowania na swojej stronie
Całe sprawdzenie zajmuje przy małej stronie około 15 minut i wystarczą do niego darmowe narzędzia.
- Wklej cztery wersje adresu strony głównej (http i https, z www i bez) do narzędzia do sprawdzania przekierowań. Trzy z nich powinny jednym krokiem kończyć się na czwartej.
- Sprawdź canonical na stronie głównej i na jednej stronie każdego szablonu, na przykład artykułu, produktu i kategorii. Canonical powinien być bezwzględny i równy adresowi, który odpowiada 200.
- Porównaj host i protokół w canonical z tym, dokąd prowadzą twoje przekierowania. Jeśli różnią się choćby członem www, popraw szablon canonical.
- Otwórz sitemapę i wklej kilka jej adresów do narzędzia do sprawdzania przekierowań. Każdy powinien od razu odpowiedzieć 200.
- W Search Console otwórz Indeksowanie > Strony i przejrzyj stany „Strona zawierająca przekierowanie”, „Alternatywna strona zawierająca prawidłowy tag strony kanonicznej” oraz „Duplikat, wyszukiwarka Google wybrała inną stronę kanoniczną niż użytkownik”. Dwa pierwsze są zwykle w porządku. Trzeci oznacza, że Google nie zgodził się z twoim tagiem.
- Sprawdź kilka zmienionych adresów narzędziem do sprawdzania adresów URL i porównaj pola „Adres kanoniczny określony przez użytkownika” i „Adres kanoniczny wybrany przez Google”. Pamiętaj, że wybór Google widać tylko w danych z indeksu, a test wersji opublikowanej go nie pokazuje.
- Po zmianie przekierowania kliknij „Poproś o zindeksowanie” dla starego adresu w narzędziu do sprawdzania adresów URL i sprawdź go ponownie po kilku tygodniach. Powinien przejść do stanu „Strona zawierająca przekierowanie”.
Jeśli potrzebujesz szerszego obrazu, mój wcześniejszy poradnik o sygnałach canonical, sitemapy i robots.txt pokazuje, jak wszystkie sygnały indeksowania do siebie pasują.
Jak wytłumaczyć klientowi canonical i przekierowanie
Używam jednego porównania. Przekierowanie 301 to zgłoszenie zmiany adresu na poczcie, więc listy przestają trafiać do starego mieszkania. Canonical to kartka na drzwiach drugiego mieszkania z napisem „właściciel mieszka obok”, a ludzie wciąż mogą wejść do środka.
Na pytanie, po co im oba rozwiązania, odpowiadam, że przekierowanie sprząta duplikaty, nad którymi mamy kontrolę, a canonical zabezpiecza te, których nie da się usunąć, jak linki z parametrami kampanii. Potem pokazuję cztery warianty ich strony głównej w narzędziu do sprawdzania przekierowań, bo jeden ekran wyników przekonuje szybciej niż każde wyjaśnienie.
Sprawdź canonical i przekierowania w całym serwisie
Darmowe narzędzia sprawdzają jeden adres naraz, co wystarcza dla szablonów i strony głównej. Gdy chcesz wiedzieć, czy problem nie siedzi głębiej, CometWeb Insight, nasza aplikacja do audytu stron, sprawdza cały projekt w jednym audycie:
- przechodzi crawlerem po podstronach i pokazuje kody odpowiedzi, przekierowania, indeksowalność i metadane każdej z nich;
- układa poprawki w jedną listę według ważności, więc błąd w szablonie widzisz wyżej niż pojedyncze 404.
Darmowy plan obejmuje jeden projekt, jeden audyt Standard w miesiącu i crawl do 20 podstron. Możesz założyć darmowe konto i jeszcze dziś przeskanować własną domenę.
Na koniec: który sygnał wybrać
Łatwa część to wybór: przekieruj to, co ma zniknąć, a canonical ustaw tam, gdzie oba adresy muszą zostać. Trudniejsza część to utrzymanie przekierowań, tagów canonical, sitemapy i linków wewnętrznych na tym samym adresie. Każde z nich żyje w innym miejscu i zmienia się innego dnia.
Jutro rano wklej cztery warianty swojej strony głównej do narzędzia do sprawdzania przekierowań i przeczytaj canonical na stronie, na której się kończą. Jeśli te dwie rzeczy się zgadzają, reszta twojej strony najpewniej też.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mogę użyć canonical i przekierowania 301 na tym samym adresie?
Adres, który odpowiada przekierowaniem 301 po stronie serwera, nigdy nie pokazuje swojego HTML-a odwiedzającym ani Google, więc canonical na nim nic nie zmienia. Jeśli przekierowujesz przez meta refresh albo JavaScript, ustaw na tej stronie canonical wskazujący adres, do którego prowadzi przekierowanie. Ustaw canonical wskazujący samą siebie na stronie, na której kończy się przekierowanie, żeby oba sygnały wskazywały ten sam adres.
Czy przekierowanie 302 działa jako sygnał kanoniczności?
Google pisze, że nie traktuje przekierowań tymczasowych jako sygnału, że cel ma być stroną kanoniczną, i może zostawić w wynikach stary adres. Przy stałej zmianie użyj 301 albo 308. Różnicę między kodami stałymi i tymczasowymi opisuję w poradniku o łańcuchach przekierowań.
Canonical między domenami czy 301, gdy przenoszę treść do innej domeny?
Użyj 301, gdy treść na stałe opuszcza starą domenę, bo odwiedzający i linki powinni pójść za nią. Canonical między domenami pasuje do syndykacji, gdy kopia zostaje w sieci na innej stronie i wskazuje twoją stronę jako oryginał.
Jak długo utrzymywać przekierowanie 301?
Przewodnik Google o przenoszeniu witryny zaleca utrzymywać przekierowania tak długo, jak to możliwe, zwykle co najmniej rok. Ja trzymam je bezterminowo, bo stare linki w mailach i na innych stronach działają latami.
Czy przekierowanie 301 traci część mocy linków?
Stare poradniki twierdziły, że 301 traci część mocy linków, ale Gary Illyes z Google napisał wprost, że przekierowania 3xx nie tracą już PageRanku. Realne straty biorą się z czego innego, czyli z przekierowania na tematycznie niepasującą stronę albo z długich łańcuchów.
Źródła
- Google Search Central: jak wskazać kanoniczny URL za pomocą rel="canonical" i innych metod. Kolejność sygnałów kanoniczności, preferencja HTTPS i zasada przeciw sprzecznym metodom.
- Google Search Central: czym jest kanonizacja adresów URL. Dlaczego wskazany canonical jest wskazówką i co Google bierze pod uwagę.
- Google Search Central: przekierowania a wyszukiwarka Google. Przekierowania stałe i tymczasowe jako sygnał kanoniczności, meta refresh i przekierowania JavaScript.
- Google Search Central: przenoszenie witryny ze zmianą adresów URL. Jak długo utrzymywać przekierowania oraz aktualizacja canonical, sitemap i linków.
- Pomoc Search Console: raport Indeksowanie stron. Co oznacza „Strona zawierająca przekierowanie” i stany duplikatów.
- Pomoc Search Console: narzędzie do sprawdzania adresów URL. Adres kanoniczny określony przez użytkownika i wybrany przez Google w danych z indeksu oraz prośba o zindeksowanie.
- RFC 6596: The Canonical Link Relation. Specyfikacja
rel="canonical". - WordPress Developer Resources: redirect_canonical(). Wbudowane przekierowanie na preferowaną formę adresu.
- Tranco: ranking popularnych domen do badań. Lista, z której wylosowałem próbę.
- Google Search Central Blog: 5 częstych błędów z rel=canonical. Kilka tagów na stronie, tag w
<body>, adresy względne. - Google Search Central: rozwiązywanie problemów z kanonizacją. Dlaczego Google wybiera inną stronę kanoniczną niż wskazana.
- Gary Illyes na X: przekierowania 3xx a PageRank. Wpis pracownika Google o tym, że przekierowania nie tracą PageRanku.
- CometWeb: canonical a przekierowania na 471 serwisach. Dane, skrypty i ograniczenia sprawdzenia.
Ujawnienie: CometWeb Insight i darmowe narzędzia z /pl/tools to produkty CometWeb, wydawcy tego bloga.